Newsletter pod afiliację: zgoda, wskaźniki i kiedy bije blog

Zgoda, bez której nie ma newslettera

Adres e-mail pozyskany inaczej niż przez zgodę jest zobowiązaniem, nie aktywem. Wysyłka marketingowa wymaga zgody osoby, która ją otrzymuje, a także informacji o tym, kto jest administratorem danych i w jakim celu je przetwarza. Rezygnacja musi być dostępna w każdej wiadomości.

Praktyka, która się sprawdza: formularz z jednym polem, jedno zdanie o tym, co będzie przychodziło, i osobne pole na zgodę. Podwójne potwierdzenie zmniejsza listę, ale poprawia jej jakość i chroni przed skargami.

Warto rozdzielić zgodę na newsletter od zgody na profilowanie i od przekazywania danych innym podmiotom. Każdy z tych celów wymaga odrębnej podstawy i odrębnej informacji. Formularz, który zbiera wszystko jednym checkboxem, jest wygodny dla autora i problematyczny dla odbiorcy, który nie wie, na co się zgadza.

Wskaźniki, które coś mówią

Liczba subskrybentów nie mówi nic o tym, czy lista zarabia. Użyteczne są trzy liczby: odsetek otwarć, odsetek kliknięć i konwersja z kliknięcia do prowizji. Czwarta, najważniejsza, to odsetek wypisów po wysyłce.

Wysoki odsetek otwarć przy niskim kliknięciu oznacza, że temat interesuje, ale oferta nie pasuje. Niski odsetek otwarć przy dobrym kliknięciu to problem z tematem wiadomości, nie z treścią. Te dwa wnioski prowadzą do różnych poprawek.

Kiedy newsletter bije blog

Blog wygrywa przy pytaniach, które ktoś wpisuje w wyszukiwarkę, i przy treściach, które mają żyć latami. Newsletter wygrywa przy ofertach ograniczonych w czasie, przy powtórzeniach i przy relacji: wiadomość trafia do skrzynki, a nie czeka na odkrycie.

Dlatego najczęściej działają oba kanały razem: strona zbiera ruch z wyszukiwania i zamienia go na adresy, a lista dostaje oferty wtedy, gdy pojawia się coś nowego. Bez strony lista rośnie wolno, bez listy strona traci kontakt z czytelnikiem.

Najczęstszy błąd przy wyborze kanału: budowanie listy bez planu, co będzie się w niej pojawiać. Lista bez treści zamiera po dwóch miesiącach, a odbudowanie kontaktu z osobami, które przestały otwierać wiadomości, jest trudniejsze niż pozyskanie nowych. Plan na pierwsze sześć wysyłek warto mieć przed pierwszym formularzem.

Częstotliwość i format

Lepiej wysyłać rzadziej i konkretniej. Jeden temat, jedna oferta, jedno wezwanie do działania. Wiadomość z pięcioma linkami afiliacyjnymi czyta się jak ulotka i zwykle tak samo się kończy — wypisem.

Osobno warto prowadzić wiadomości, które nie sprzedają: wyjaśnienie zmiany w warunkach programu, zestawienie nowych danych z katalogu, odpowiedź na pytanie z odpowiedzi na maila. Taka wiadomość buduje zaufanie, które procentuje przy kolejnej ofercie.

Format warto ustalić raz: jedna kolumna, jeden nagłówek, jedno wezwanie do działania, linki w tekście zamiast na końcu. Czytelnik rozpoznaje strukturę po kilku wiadomościach i szybciej znajduje to, po co przyszedł. Zmienianie układu przy każdej wysyłce utrudnia to, a nie urozmaica.

Czego nie robić z listą

Nie przenoś zgód z jednego kontekstu do drugiego. Zgoda na newsletter nie jest zgodą na powiadomienia o promocjach u partnerów. Nie dopisuj adresów z formularza kontaktowego do listy mailingowej bez zgody na komunikację marketingową.

Nie kupuj baz i nie „czyść” listy przez ponowną wysyłkę do osób, które się wypisały. To najkrótsza droga do skarg i do zablokowania domeny przez dostawcę poczty.

Wymogi przed pierwszym wysłaniem

Źródło: RODO oraz ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną (omówienie wymogów, nie porada prawna); sprawdź aktualne brzmienie przepisów

To omówienie mechanizmów, nie porada prawna. Kształt zgody i treść informacji zależą od Twojej sytuacji — sprawdź źródła i w razie wątpliwości zapytaj specjalistę.